De god van de oven

 sabine Vanbiervliet, zondag 24 november 2013

Vele jaren geleden, toen de dieren nog spraken  en er van technische snufjes zoals een oventemperatuurregelaar en een pyrometer nog geen sprake waren, heerste er bij de pottenbakkers de prachtige wet van trial and error.

De keramiekoven openen was toen steeds een grote verrassing , bakken op meer dan 1000° C  hield grote risico’s in. Was er niets gebroken tijdens het bakproces? Waren de natuurgoden hen wel gunstig gezind geweest? Op een keer was er een slimme holbewoner die bedacht dat ze wel wat geluk konden afdwingen en hij boetseerde een klein sculptuurtje. Zo werd het ovengodje geboren.

Het ovengodje wordt gemaakt van een restje klei en heeft als enige doel om de inhoud van de oven tijdens het bakken te beschermen. Het heeft geen specifieke vorm,  het kan een simpel kruisje zijn, een mannetje met vleugels, een diertje…Wie mij een beetje kent, zal wellicht niet verwonderd zijn dat  deze mooie legende in Het Pottenatelier nog steeds in ere gehouden wordt.

Nu ons Salon Sucré het baktalent in mij naar boven haalt., en ik op zaterdag volop in de keuken experimenteer, bedacht ik dat ik evengoed wel eens een ovengodje voor in de keuken kon boetseren. Een beetje geluk bij het bakken is immers altijd welkom, vooral als je (weegschaal? niet nodig! tot grote ergernis van mijn lief) altijd op het gevoel werkt !

Zo gezegd, zo gedaan. Het godje  beschermde mijn  taart en ik werd er zowaar poëtisch van. Aan de keukentafel kwam volgend onnozel gedicht uit mijn pen gerold :


De ovengod

Er was eens een pottenbakkersmeisje verliefd op een heer.

Hij vond haar wel grappig en mocht haar wel graag

Maar de liefde van die man ging vooral door zijn maag

Dus vroeg hij: bereid mij maar eerst eens een heerlijk diner

Ze antwoordde al  lachend :  een diner, daar zit ik niet mee.

Ik maak je een maaltijd die je nog lang zal heugen

De heer begon er zich al op te verheugen

 

Toen begon de miserie

’T wicht was pottenbakker, klei was haar materie

Ze was helemaal geen keukenpiet

Pocheren, blancheren, grilleren, dat kende ze niet

Koken, daar was ze nog nooit aan begonnen

Ervaring, die had ze ter plekke verzonnen

 

Ze kocht toen onmiddellijk wat keukengerei

en begon met een simpele rijstenbrij

Het goedje, helaas, was kleverig en zwart

Hiermee veroverde ze alvast niet zijn hart

De souflé in de oven

moest er ook aan geloven

Hij smaakte echt wel volledig naar zout

De heer zei : ’t spijt me, ’t wordt niets schattebout

Toen dacht ze gekweld

Ik kies voor ’t moderne geweld

maar de pudding in de magnetron

was werkelijk zo hard als beton

De man zei  :hoe graag ik je ook zie,

als jij niet kunt koken, dan wil ik je nie

 

Het meisje in tranen, totaal gefrustreerd

heeft toen als therapie maar wat geboetseerd.

Ze kneep en kneedde en  sculptuurde

Ze werkte en zwoegde, het duurde en duurde

En wat kwam uit haar handen tevoorschijn?

Een godje van klei , zo klein en zo fijn

Het godje van klei sprak : ik ben de god van de oven

en koken, dat kan jij, je moet me geloven

 

Ze ging aan de slag, met saus en met vlees

Haar puree , die was lekker en haar deeg dat rees.

Het eten, dat lukte

en nergens geen drukte

Volkomen relaxed

en totaal in haar sas

kon ze nu een menu uit vijf gangen opbouwen

de heer zei :  nu kunnen we eindelijk trouwen

’t was heerlijk, verrukkelijk, ik heb echt genoten

Maar  ’t meisje zei : foert, kus jij maar mijn kl…

Ik ben in mijn leven wat anders gewend

dan hele dagen koken voor zo’n zagevent

 

Leeft er bij jou thuis ook de constante vraag

Moeder, wat eten we vandaag?

En kan ook jij die vraag niet meer horen ?

Ben jij bij het maken van eten de passie verloren?

De God van de oven,

Je moet me geloven

Die helpt je ermee,

Met zijn hulp bereid jij voortaan weer een heerlijk diner.

 

Onze ovengodjes zijn tegelijkertijd zoutvaatjes, allé ja, want praktisch zal het zijn, we zijn niet voor niets nuchtere hardwerkende Westvlamingen :-). Uiteraard wordt het ovengodje geleverd met dit gedicht!  Zeg nu zelf, dit moet toch een bestseller worden :-) met al die kerstdiners voor de deur ?

 

 


Dit was een blogje over: creativiteit, collectie

0 reactie(s)



Laat een berichtje achter!

Naam*

Website

E-mailadres (wordt niet gepubliceerd)

Mijn berichtje*