Draaidagje

 Sabine Vanbiervliet, donderdag 16 februari 2012

Vandaag had ik een draaidagje gepland.

Met dit winterse weer moet ik mezelf echt wel opladen om er aan te beginnen. Het is koud in mijn atelier. Vlug het kacheltje al wat laten branden en me warm aankleden.

De dresscode in het pottenatelier is deze dagen niet echt waw! Mijn outfit bestaat uit een sous-pull, een wollen bloemetjestrui, een bolletjesvestje, met daarover een groene bodywarmer, 2 paar kousen en een schort. Ik heb wel wat weg van een kruising tussen het Michelinmannetje en een Russische Babushka... Maar ik laat het niet aan mijn hart komen. Deugd voor ere, zo zou mijn moeder zeggen! En het is per slot van rekening Dikketruiendag. 

Gewapend met een thermos koffie begin ik er aan: de ijskoude klei uit de pakken halen en stevig doorkneden tot 40 bolletjes klei van 300 gr. 

Ik zie het stapeltje groeien. Daar krijgt een mens het al een stuk warmer van. 

De laatste voorbereidingen worden getroffen : nog een mok warme koffie, een emmertje lauw water vullen, mijn draaigerief bij me, handdoek op de schoot en zo neem ik plaats achter mijn draaischijf.

Kommetjes draaien, één, nog één, er staan er al vijf. De klei bepaalt het ritme en als vanzelf word ik hier in mee gezogen.

Geen muizenissen of zorgen meer in mijn hoofd! Stress, koud, het valt allemaal van me af...

Er is alleen nog opperste concentratie, mijn handen zijn nu één en al harmonie met de klei op mijn draaischijf.  De klei, de aarde uit onze grond, eerst stroef, hard en onplooibaar, danst nu onder mijn handen, wordt buigzaam, toegeeflijk en laat zich vormen tot een kommetje waar dan later weer uit gedronken wordt. Zo simpel kan het leven zijn.

Een draaidagje dus. Voor mij de perfecte manier om mijn hoofd weer eens helemaal leeg te maken !


Dit was een blogje over: atelier

0 reactie(s)



Laat een berichtje achter!

Naam*

Website

E-mailadres (wordt niet gepubliceerd)

Mijn berichtje*