Gedichtendag

 Sabine Vanbiervliet, donderdag 30 januari 2014

Pottendraaien leerde ik zo'n 18 jaar geleden van Pierre Declerck!  Een fijne maar eigenzinnige mens, mag ik wel zeggen! Techniek kwam zeker niet op de eerste plaats in die lessen. Aan mijn draaitafel was het eerder een eindeloos geklungel waarbij er toevallig eens iets lukte, al lag dat vooral aan mezelf. Ik deed er jaren over vooraleer ik iet of wat resultaat boekte. En nog vinden vele "echte keramisten" mijn werk maar niets.

Maar toch zou ik zo opnieuw diezelde weg volgen. Van Pierre kreeg ik namelijk iets anders mee. Hij leerde mij de magie van het pottenbakken kennen! Hoe het  in essentie niets anders is dan spelen. Spelen met aarde, water, vuur en lucht. Hoe de handen van de pottebakker die vier elementen met liefde verbinden. De quint-essens!

In de jaren daarna volgde ik les bij andere keramisten, ik leerde er technische hoogstandjes, en vanalles over ingewikkelde glazuren, ik kreeg  (ietsje) meer oog voor detail en afwerking en mocht al eens werken met porselein. En ik ging mee naar tentoonstellingen en werd overspoeld met namen en werken van keramisten die mijn grote voorbeelden zouden moeten worden. Heel interessant en boeiend allemaal, daar niet van! Maar het kon niet tippen aan dat allereerste jaar met PIerre, dat geklungel, dat herbeginnen, dat gevoel dat je simpelweg vanuit de aarde creeërt..

Aan de muur van zijn keramieklokaal hing een  prachtig gedicht, ik veronderstel dat het van zijn eigen hand was. Ik vond het zo mooi dat ik het opschreef en bewaarde. Af en toe haal ik het beduimeld papiertje nog eens boven, zoals vandaag voor gedichtendag : 

DE POTTENBAKKER

diep in de aarde sluimeren de schervelingen

in vage dromen herinneren ze:

de maker

zijn handen

sensuele kneders

levende klei vormend tot kom

zijn merktekens drukkend in zachte schervenhuid

de scherf wist van zichzelf en wist van de kom

kom vorm om vorm ziel vorm

 

in de aarde ontwaken de schervelingen

denken zich wakker

vergeten de oude dromen:

er is geen maker

er is geen kom

enkel scherf

 

wie graaft in de aarde

legt  vergeten scherven bloot

borstelt teer te aardse resten weg?

 

 

 


Dit was een blogje over: creatief, klei, keramiek, kinderen, kind-ouder, workshop

0 reactie(s)



Laat een berichtje achter!

Naam*

Website

E-mailadres (wordt niet gepubliceerd)

Mijn berichtje*