Het witte konijn in mij

 Sabine Vanbiervliet, vrijdag 20 april 2012

Toen copywriter Inge D’Hooge me een mailtje stuurde met de vraag om deel te nemen aan haar blogkermis over verkooptechnieken, was mijn eerste reactie om daar maar snel van onder te muizen. Verkopen en ik, dat is nu éénmaal geen match made in heaven. Inge had mijn bezwaren echter al ingecalculeerd en weerlegd in diezelfde mail. Ja, wat kan ik zeggen, een geboren verkoper hé, die Inge :-)

Vandaar dus dat ik hier een poging onderneem om mijn verkoopervaringen neer te pennen. Nog niet zo heel lang geleden volgde ik een workshop:  “Hoe je commerciële vaardigheden aanscherpen?”. Deze 5 sessies waren voor mij een echte eyeopener, vol bruikbare tips, gegeven door de gedreven docent  en ervaringsdeskundige Tom Van Acker. Aangestoken door zijn enthousiasme ging ik daarna door een periode, waarin ik alles las wat los en vast zat over verkopen. In de wachtkamer van de tandarts scheurde ik artikels uit de boekjes over hard selling en guerilla marketing... Deze begrippen hadden geen geheimen meer voor mij. Na nog een prospectietraining wist ik het zeker,  ik was er klaar voor, ik ging de markt op en ik zou mijn producten aan de man brengen. Yes I can, dat was mijn motto !

Maar tussen droom en werkelijkheid... In de praktijk blijkt het heel wat moeilijker om de verkoper uit de pottenbakker te halen. Hij zit precies wel heel diep in de Vlaamse klei verscholen. Voortdurend balanceer ik tussen twee werelden.

Ik voel mij het witte konijn uit Alice in Wonderland. In mijn eigen fantasierijke bevreemdende wereld, beleef ik de meest wonderlijke  avonturen. Spelenderwijs groeien er ontwerpen uit mijn vingers, er wordt met overgave geboetseerd, ik mag al eens mislukken en weer herbeginnen... Er heerst grote bedrijvigheid in mijn atelier. Serviesjes worden gedraaid, koekjesschaaltjes worden geglazuurd, theepotten krijgen hun laatste afwerking. Grote hompen klei ontpoppen zich tot een rups of een hartenkoningin.

Maar al die keramiekjes moeten natuurlijk ook aan de man gebracht worden, dus is het witte konijn wel genoodzaakt om af en toe eens uit zijn hol te kruipen, de werkelijke wereld in. Aanvankelijk wat verblind door het felle licht, knijpt hij zijn ogen half dicht. Zijn oren liggen plat in zijn nek, het angstzweet breekt hem uit. Stokstijf blijft hij staan. Al die drukke mensen die van hot naar her hollen... Tot iemand hem opmerkt en aanspreekt en vraagt wat hij daar eigenlijk doet.

 “Kom !“zegt hij dan. “ Kom mee naar beneden. Volg het kronkelige hobbelige pad. Ga mee op ontdekkingsreis, onbevangen en open. Laat je verrassen en beleef het onmogelijke.”

Het witte beestje stuitert op en neer als een duracelkonijn. Zo enthousiast is hij over zijn koopwaar. Enkelen gaan met hem mee. In een huppelpasje gaat hij hen vooraf, zijn fantastische wereld in. “Het is maar hoe je kijkt !” waarschuwt hij hen nog. En ze begrijpen het! Met al hun zintuigen op scherp voelen, luisteren en kijken ze. “Boetseer met mij!” roept de vormeloze klei. “Laat je verbeelding werken.” “Raak mij aan, gebruik mij!” bromt de zware theepot... De mensen proeven de magie. Twee werelden komen samen en eindelijk kan het witte konijn eens tevreden achterover leunen. Niet voor lang echter, want  er moeten serviezen gedraaid worden.

Het is alweer theetijd in Wonderland !


Dit was een blogje over: creativiteit, verkoop, klei, keramiek, atelier

0 reactie(s)



Laat een berichtje achter!

Naam*

Website

E-mailadres (wordt niet gepubliceerd)

Mijn berichtje*