September Vibes

 Sabine Vanbiervliet, dinsdag 18 september 2012

’t Is weer voorbij die mooie zomer…Jammer. Maar niet werkelijk! Het vallen van ‘t blad laat mijn  goede humeur op geen enkel moment wankelen. Integendeel,  de prachtige warme kleurschakeringen van de herfstbladeren , de lage zon tussen de kalende bomen, de  glanzende bruine kastanjes die als schatten voor mijn voeten tuimelen, de griezelige bosgeluiden… het kan mij wel bekoren !  Tussen het struikgewas ontdekte ik zowaar een paddenstoeltje! De denkbeeldige grumpy kabouter en het leger spookjes die bij het donkere bos horen, komen moeiteloos uit een pak klei gemarcheerd. De herfst geeft mijn toch al sprookjesachtige ingesteldheid een extra boost.

September is ook de maand, dat ik het huis en atelier terug voor mezelf heb ! Het ochtendlijk vertrekritueel van mijn kroost en de  zorgvuldig gemaakte boekentassen tegen de muur katapulteren mij in één klap terug naar de tijd dat ik zelf een weerbarstige schoolgaande puber was.

Spannend, zo’n nieuw schooljaar ! ik begon altijd vol goede moed.  Begin september had ik reeds een keurig uitgedokterd plan. Ik zou me eens organiseren !  Mijn leven zou niet geregeerd worden door chaos, luiheid en opstandig gedrag, niet dit schooljaar ! Mijn boekentas was die eerste weken ordelijk en gestructureerd met een map voor elk vak , en nog lang geen vergaarbak voor verfrommelde papieren, lege blikjes en een geplette banaan. Elk jaar waren er wel een handjevol nieuwe leerkrachten , bij wie mijn eerder bedenkelijke reputatie me nog niet voorafgegaan was en waarbij ik me dan uiteraard gedroeg als een toonbeeld van netheid en vlijt.  Het besef dat de lessen nog steeds oersaai waren, sijpelde maar heel langzaam bij me binnen en werd bovendien ruimschoots gecompenseerd door het warme weerzien van de vele vrienden. Het schooljaar lag als een oase van eindeloze mogelijkheden voor ons uitgestrekt 

Mijn schooltijd is al lang voorbij, maar die september vibes overvallen me elk jaar opnieuw : de drang tot een plan, de wil om goed en veel te doen, de tomeloze energie waarover ik ineens kan beschikken, de noeste ijver waarmee ik potje na potje produceer…De rekken in mijn atelier worden aan een spoedtempo gevuld. Ik laat het gewoon gebeuren, en weet dat het in oktober wel weer wat  zal afzwakken. De aard van het beestje, zullen we maar zeggen! 


Dit was een blogje over: creativiteit, atelier

0 reactie(s)



Laat een berichtje achter!

Naam*

Website

E-mailadres (wordt niet gepubliceerd)

Mijn berichtje*